Świętosław z Wrzący h. Pomian (zm. 1471), kanonik, archidiakon, wikariusz generalny i oficjał włocławski.
Pisał się z Wrzący Wielkiej i Sokołowa (pow. koniński). Był synem Jałbrzyka, bratem Andrzeja, kanonika włocławskiego, kustosza gnieźnieńskiego (1428) i włocławskiego (1431), Jarosława z Sokołowa, Jana z Sokołowa i Wrzący oraz Jaranda z Wrzący (zm. przed 1412).
Ś. w r. 1412 zapisał się na Uniw. Krak. T.r. otrzymał kanonię włocławską, a przed 2 V 1413 został także kanonikiem płockim, otrzymując dyspensę od zakazu kumulacji beneficjów. W kwietniu 1426, po śmierci Jana z Lubani, objął kustodię w kapit. katedralnej włocławskiej z nadania bp. włocławskiego Jana Pelli z Niewiesza h. Pomian i 22 VI t.r. zwrócił się do papieża Marcina V o prowizję na tę kustodię. Przed 20 VI otrzymał również kanonię w kapit. katedralnej poznańskiej. Od października przebywał w Rzymie popierając Mirosława Brudzewskiego, papieskiego nominata na biskupstwo poznańskie, i występował jako świadek na jego dokumentach; do jesieni 1428 reprezentował także jako pełnomocnik sprawy kilku duchownych polskich w Kurii papieskiej. Z tytułem kustosza wystąpił 18 X 1426 w liście świadków dokumentu bp.-elekta poznańskiego Brudzewskiego, natomiast 13 XI t.r. złożył osobiście w Kamerze Apostolskiej zobowiązanie annatowe. W r. 1427 uzyskał dwie prowizje papieskie na kanonię krakowską. T.r. był też w Kurii Rzymskiej pełnomocnikiem Wojciecha, syna Macieja z Dębna. Po śmierci Piotra z Kobylina w r. 1428 podjął starania o objęcie dziekanii poznańskiej. W dokumencie papieskim z 17 VI 1429, nadającym mu prowizję na kanonię w kolegiacie kruszwickiej, został nazwany dziekanem poznańskim, w rzeczywistości jednak tej prałatury nigdy nie objął, gdyż toczył o nią spór z Maciejem Dryją. Po śmierci Mikołaja Kickiego otrzymał 2 XI t.r. prowizję na archidiakonat gnieźnieński, którego też nie objął. Dn. 5 III 1428 złożył w Kamerze Apostolskiej zobowiązanie annatowe w imieniu Mikołaja, syna Wacława z Woli za kościół paraf. w Grabiach (diec. włocławska), natomiast 9 VIII t.r. w imieniu swego brata Andrzeja podobne zobowiązanie z kustodii gnieźnieńskiej. Między kwietniem 1430 a 1. poł. r. 1431 zrezygnował z kustodii włocławskiej na rzecz brata, Andrzeja, w imieniu którego 11 VI t.r. zobowiązanie annatowe złożył Alwryk z Rożniatowic. Dn. 16 XI 1433 po raz ostatni wziął udział w posiedzeniu kapit. poznańskiej, natomiast 7 I 1435 wystąpił na posiedzeniu kapit. włocławskiej jako archidiakon; prałaturę tę piastował do śmierci. W l. 1438—42, 1444—5, 1452—4, 1457—63 i 1465—71 był wikariuszem generalnym i oficjałem kolejnych biskupów włocławskich, a w l. 1438, 1441, 1444—7, 1450, 1452—3, 1455 i 1458—9 pełnił także funkcję prokuratora generalnego kapit. włocławskiej. Z urzędami archidiakona oraz wikariusza generalnego diec. włocławskiej wystąpił m.in. 16 IV 1444 w dokumencie bp. włocławskiego Władysława Oporowskiego i bp. płockiego Pawła Giżyckiego, rozgraniczającym diecezje włocławską i płocką. Dn. 12 VII 1445 rozstrzygnął spór o dziesięciny między Jakubem z Bobrownik i Janem, plebanem w Ostrowitem. W l. 1450—1 był administratorem «sede vacante» diec. włocławskiej. Od rady Starego Miasta Torunia domagał się 23 XII 1450 zwrotu czynszu należnego Kościołowi włocławskiemu za korzystanie z pastwisk. W l. 1467—70 był subkolektorem papieskim świętopietrza. Dn. 3 IX 1467 zwrócił się z supliką do papieża Pawła II o zgodę na zamianę kanonii kruszwickiej; zrezygnował z niej przed 20 VII 1469. Dn. 26 III 1471 przekazał swoją kurię kanonicką Stanisławowi Brudzewskiemu. Zmarł przed 16 VIII 1471, kiedy pojawił się nowy archidiakon włocławski Jan. Ś. został pochowany w katedrze włocławskiej.
Bratankami Ś-a (nie wiadomo, czyimi synami) byli Jan i Jakub, kanonicy włocławscy.
Radzimiński, Prałaci i kanonicy, II; — Dembiński P., Poznańska kapituła katedralna schyłku wieków średnich, P. 2012; Gąsiorowski A., Kanonicy włocławscy w najstarszej metryce kapitulnej (1435—1500), w: Duchowieństwo kapitulne w Polsce średniowiecznej i wczesnonowożytnej. Pochodzenie i funkcjonowanie elity kościelnej, Red. A. Radzimiński, Tor. 2000 s. 9—52; Mrozowski P., Polskie nagrobki gotyckie, W. 1994 s. 294; — Acta capitulorum, I; Bull. Pol., IV—VII; Cod. Pol., II; Kod. maz. (Lubomirskiego); Metryka Uniw. Krak., s. 77; Mon. Pol. Vat., X; Wybór zapisek sądowych kaliskich z lat 1409—1416, Wyd. B. Ulanowski, „Arch. Kom. Hist. AU” T. 3: 1886 nr 342, 427; — AP w Tor.: Kategoria I dokument nr 1590; Arch. Diec. we Włocławku: Metrica capituli Wladislaviensis, t. 1 (1435—1518) k. 78v.
Andrzej Radzimiński